Basisopleiding Mountain Leader 1 in Frankrijk

Het lijkt alweer zo lang geleden…Afgelopen zomer ben ik veel aan het klimmen geweest in de Alpen, vandaar wat weinig updates hier. Mocht je mij wat meer ‘realtime’ willen volgen kijk dan ook eens op Twitter of Facebook.

Deze zomer stond voor wat de International Mountain Leader (IML) opleiding betreft in het teken van de Basisopleiding Mountain Leader 1 en 2 wat inhoud de zomermodules. Er was veel aandacht voor persoonlijke ontwikkeling op het gebied van navigeren, tochtvoorbereiding, gaan in terrein (basisterrein, gletcher/sneeuw, gelande, etc.), touwtechnieken, enz.

Vooraf aan de opleiding ben ik door The North Face (TNF) benaderd of ik interesse heb om tijdens de opleiding hun producten te testen. Uiteraard had ik daar wel interesse in en dus zal ik gedurende mijn opleiding enkel TNF kleding dragen en ook regelmatig over mijn ervaringen er mee schrijven. Welke TNF producten ik mee neem tijdens de opleiding kun je hier lezen.

 

Basisopleiding Mountain Leader 1 (Ecrins)

Laatste avondmaal bij Chalet AlpeLune

Tijdens deel 1 van de opleiding zijn we te gast in Chalet AlpeLune alwaar het heerlijk vertoeven was; elke dag een heerlijk ontbijt en een verse 3 gangen maaltijd klaargemaakt door Vincent.
Op de laatste dag stond er zelfs een compleet gedekte tafel voor raclette voor ons klaar. Ook konden we elke avond heerlijk douchen en genieten van de luxe woonkamer. Hoe heerlijk is het om zo de week door te brengen!

Mocht je zelfs eens die kant op willen dan is Chalet AlpeLune zeker een aanrader. Je zou het bijna jammer vinden dat we ook nog een nacht op bivak geweest zijn (hierover later meer) 😉

 

 

 

De week begon voor mijn gevoel niet goed; we kregen veel theorie te verwerken en teveel dingen die gedaan moesten worden. Doordat ik vlak voor de start een project in de IT (ja ik werk soms ook nog 😉 af moest ronden had ik niet het gevoel goed voorbereid te zijn en ging ik met redelijk was stress van start. Dit resulteerde erin dat ik er helaas niet het maximale uit de week heb kunnen halen naar mijn gevoel.
Desalniettemin een hoop geleerd; elke dag moesten we de tocht van de volgende dag voorbereiden waarbij 1 iemand dagverantwoordelijke was en de anderen bij tourbeurt verantwoordelijk voor de weersvoorspelling, de route, risicoanalyse en materiaal. Zo gebeurde het regelmatig dat we met z’n allen gebogen over de kaart zaten om een route uit te stippelen die later toch niet bleek te kunnen vanwege bijvoorbeeld lawinegevaar (het was de eerste week van mei).

Door de hulp, tips en aanwijzingen van onze opleider Jack hebben we deze week een hoop gedaan en geleerd. De theorielessen ’s avonds waren wellicht iets teveel van het goede maar doordat we maar zo weinig opleidingsdagen hebben kan het ook niet anders dan dat het programma erg vol zit.

Onderdeel van de opleiding tot IML is de kennis van flora en fauna (zeker niet 1 van mijn sterkste punten…) en dus hebben we 1 avond door mogen brengen met een locale parkranger die erg mooie foto’s maakt en de omgeving op zijn duimpje kent; hij is elke dag in het gebied te vinden. Gaaf om te zien hoe deze man met veel passie over zijn omgeving vertelde. Ook was het goed om te horen hoe hij de samenwerking ziet met ons als IML’ers. 2 professies die in 1 gebied actief zijn met verschillende doelstellingen…

Goed kunnen navigeren is essentieel en dus wordt er veel aandacht aan besteed. Navigeren en precies op de kaart aan kunnen wijzen waar je bent kwam eigenlijk continue terug. Soms was dit makkelijker dan andere keren; sterk afhankelijk van het terrein waar je je in begeeft. Leuk om te zien hoe je je kunt vergissen bij het voorbereiden; je verwacht aan de hand van de kaart een bepaald soort terrein en als dat er dan niet is of er heel anders uitziet vraagt dit veel van je aanpassings en voorstellingsvermogen.

Hier zijn we aan het micronavigeren; je kiest op de kaart een punt en probeert daar vervolgens precies op uit te komen. Een erg leuke oefening om de kaart en het gebruik van kompas goed te leren kennen. Hoe langer je er mee bezig bent des te meer ga je herkennen op de kaart of in het terrein.

Met Frank samen heb ik hetzelfde geprobeerd met een GPS; meet op de kaart coordinaten uit, voer ze in op de GPS en probeer er maar te komen. Het was leuk om te zien hoe GPS en kompas van elkaar afwijken en waarom. Was een erg leuke en leerzame middag.

Van dinsdag op woensdag hebben we een meerdaagse tocht gemaakt; de tent en kampeerspullen moesten dus mee zodat we onderweg een bivak konden maken. Na een mooie tocht (helaas deels door de regen) vonden we op de rand van de sneeuwgrens een mooie open plek midden in het bos waar we alle tenten redelijk recht op konden zetten. Heerlijk om zo in de open natuurlijk te overnachten. Het enige jammere was dat mijn tent lek bleek en het uiteraard ’s nachts regende….ach nachtje wat minder goed slapen dan maar 😉

Tijdens het opzetten van de tenten en het eten kwam het Alpine Project Wind Jacket en het Snake Eyes Full Zip Fleece Jacket van TNF erg goed van pas; zodra de zon weg was werd het erg snel koud! Door het dragen van de Fleece van Polartec en daaroverheen het Alpine Jack bleef ik zonder al te veel te bewegen toch heerlijk warm! Er is niets zo vervelend als koud je slaapzak in omdat je dan niet meer warm wordt.

De volgende dag hebben we een tocht door besneeuwd gebied gelopen waarbij we goed de lawinerisico’s in de gaten moesten houden. Na een aantal uur lopen moesten kwamen we bij een passage bestaande uit lawinegevaarlijke hellingen en besloten we na grondige analyse om te keren.
Het incasseren van dit soort tegenslagen is ook onderdeel van de opleiding; je moet weten en in kunnen schatten wanneer je terug moet gaan.
Na enig overleg en het bekijken van de mogelijkheden hebben we besloten terug te gaan naar het Chalet alwaar een heerlijke maaltijd stond te wachten; raclette! Echt Frans en heerlijk genieten van kaas en wijn…wat is dat heerlijk na een bivak met opwarm-maaltijden.

De voor mij laatste dag bestond uit het leiden van een Via ferrata. Via ferrata betekend letterlijk “ijzeren weg” oftewel een door middel van staalkabels gezekerd pad. Ik vind dit erg leuk om te doen en zeker omdat het weer lekker was en de route erg leuk bleek te zijn. Vooraf heb ik samen met Frank enige instructie gegeven over de werking van de spullen die je nodig hebt en iets verteld over breeksterktes etc.

Deze week opleiding duurde eigenlijk nog 1 dag langer, maar omdat ik op zaterdag andere afspraken in Nederland had was dit voor mij de Basisopleiding Mountain Leader 1.

Gesponsord door The North Face…

Zoals al eerder geschreven in deze post word ik tijdens de opleiding tot International Mountain Leader (IML) gesponsord door The North Face.
Uiteraard ben ik hier heel erg blij mee! De spullen die ik gekregen heb sluiten goed aan bij wat een IML doet, het terrein waarin hij/zij zich begeeft en ook de omstandigheden.
In deze post wil ik graag mijn eerste ervaringen met jullie delen.

Alpine Project Jacket
Het Alpine Project Jacket is de zogenaamde hard shell welke je als buitenlaag draagt. Vooral als het gaat waaien of regenen (het jack is wind en water dicht) is deze beschermlaag ideaal.
Het jack is gemaakt van Gore-Tex® Active Shell waardoor deze lichter is als vergelijkbare jacks (volgens TNF zelfs tot 30% lichter).
Tijdens de tochten die we maken tijdens de IML opleiding heb ik dit jack standaard bij me.

Eidolon soft shell broek
In bijpassende gele kleur is de Eidolon soft shell broek de ideale broek om tijdens de herfst/zomer/najaar te dragen. De broek is gemaakt van Apex Aerobic wat vergelijkbare eigenschappen heeft als de GORE-TEX® Soft Shell materialen.
De broek is ademend, stretcht en lichtgewicht. Als je niet per se bruine benen wilt krijgen heb je voor normale tot zware tochten eigenlijk niet meer nodig aan broeken.
Het enige nadeel is dat het lastig is om de broek geel te houden als je buiten bezig bent 🙂


In het geel dus 😉

Short Sleeve Lugo T-Shirt
De onderlaag is, wanneer het erg koud is thermo ondergoed, of in dit geval een Short Sleeve Lugo T-Shirt. Door het ademende materiaal voert het zweet goed af. Het materiaal zelf neemt ook geen vocht op waardoor het shirt ook na meerdere dagen achter elkaar dragen niet gaat stinken!

Snake Eyes Full Zip Fleece Jacket
Het Snake Eyes Full Zip Fleece Jacket is de ideale isolatielaag om zo over een thermo shirt of onder de hard shell te dragen bij koud weer.
Ook ’s avonds in de hut is dit, van Polartec® Power Dry® gemaakte, jack heerlijk om bij je te hebben.
Tijdens het IML bivak afgelopen week droeg ik dit Jack in mn slaapzak om zo extra goed warm te blijven.

Alpine Project Pullover Wind Jacket
Voorheen hield ik nooit zo van anorak’s omdat je deze over je hoofd uit moet trekken, echter, als je daar eenmaal aan gewend bent is het echt een heerlijk jack. Naast Dons en Primaloft is dit een super lichtgewicht jack dat je ook echt warm houdt. Door het lichte gewicht zit dit jack nu standaard in mijn rugzak voor als het net even wat kouder is of je flink gezweet hebt en niet teveel wilt afkoelen tijdens een pauze.
Tijdens het bivak diende het jack ook als kussen…aanrader! 😉

The North Face Summit Series

Verto 32 Liter rugzak
Om alles mee te nemen op de dagtochten gebruik ik een Verto 32 Liter rugzak. Het voordeel van deze rugzak is dat er geen draag frame in zit waardoor hij maar 644 gram weegt. Tot 10kg (meer heb je voor dagtochten eigenlijk niet nodig) is deze rugzak dus ideaal. Bij het inpakken wel even goed opletten dat er niets puntigs in je rug prikt, maar dat wordt deels opgevangen door de drinkzak die je in het rugpand kwijt kunt.
Wanneer je meer dan 10kg mee moet nemen is een rugzak met frame aan te raden. Doordat de rugzak op te vouwen is kun je hem ook makkelijk meenemen in een grote rugzak zodat je bij een dagtocht vanuit een hut niet de grote rugzak mee hoeft te nemen.

Verto S4K GTX bergschoenen
Om goed te kunnen verplaatsen zijn goede bergschoenen nodig. De Verto S4K GTX bergschoenen zijn hier ideaal voor; ze lopen als pantoffels (zitten dus erg lekker) maar geven bijvoorbeeld je enkels wel de steun die ze nodig hebben. Door het “Cradle™ heel stability technology” systeem zitten je hielen stevig ingeklemd in de schoen waardoor je maximale steun hebt. Uiteraard is er Gore-Tex® in de schoen verwerkt waardoor hij ook nog ademt.
Voorheen liep ik op schoenen die een iets bredere leest hebben waardoor ik wel even moest wennen aan het ‘krappe’ gevoel. De schoenen zaten echter perfect. Ook voor het lopen op meer vlakke ondergrond is de schoen goed geschikt; de bovenkant is enigszins flexibel waardoor je zeker niet het idee hebt op een D-schoen te lopen.

Alles samen is het een prima set om onder alle omstandigheden en in elk soort terrein uit de voeten te kunnen. Ik zal deze kleren en spullen met nog veel plezier gebruiken!
Mocht je vragen hebben over een bepaald artikel wat ik hier genoemd heb neem dan zeker even contact op via het reactieformulier of de comments.

Uitzicht over de bergen tijdens de uitleg
Hier sta ik helemaal links op de foto.

Voorbereiden voor het eerst weekend IML opleiding

Aankomend weekend gaat de Nederlandse opleiding tot International Mountain Leader dan eindelijk echt van start.
Afgelopen oktober heb ik met succes het intake weekend doorlopen. Nu, bijna een half jaar later starten we met 6 mannen deze opleiding, die voor het eerst in Nederland gegeven wordt.
Aankomend weekend zal de voornamelijk theoretische basis worden gelegd om deze, direct en later, in de praktijk te kunnen toepassen.
Onderwerpen die aan bod komen zijn onder andere; groepsmanagement, lesgeven, toermanagement, risico- en ongevalmanagement, anatomie en fysiologie en uiteraard oriënteren en navigeren.
De locatie waar dit plaats gaat vinden is de Tukhut in de Belgische Ardennen.

Afgelopen maand ben ik door The North Face benaderd met de vraag of ik, tijdens de opleiding, kleding wil testen. Uiteraard heb ik daar positief op gereageerd en dus zal ik tijdens de opleiding in de felle kleurtjes van TNF te zien zijn.
Wat ik zoal zal dragen is het super lichte Alpine Project Jacket, de Eidolon soft shell broek, het Snake Eyes Full Zip fleece jack en de Verto S4K GTX bergschoenen.
Om ook wat spulletjes mee te kunnen nemen heb ik een Verto 32 liter rugzak bij me.
Op deze pagina vind je meer informatie over de Alpine Project Kit die ik zal dragen.

Dit filmpje geeft je een idee van het jack:

Tijdens de opleiding zal ik regelmatig mijn ervaringen met deze en wellicht ook nog andere TNF spullen posten.

Nu snel nog even verder met lezen…we hebben al redelijk wat huiswerk opgekregen…

Intake eerste Nederlandse Mountain Leader opleiding

Komend jaar wordt voor het eerst in Nederland de opleiding tot International Mountain Leader (afgekort IML) gegeven. Samen met 8 anderen was ik afgelopen weekend een van de eerste die aan de intake voor deze nieuwe opleiding deel mochten nemen. Het was een weekend waarin bewezen moest worden dat je klaar bent om te starten met deze driejarige opleiding waarin een hoop theorie maar vooral ook praktische kennis en vaardigheden aangeleerd worden.

Intake IML 2011-3

 

In Nederland is de status en opleiding van IML nog redelijk onbekend; veel mensen kennen wel de berggids die mensen meeneemt hoog de bergen in. De opleiding van een berggids en IML overlappen op een aantal vlakken waaronder lawinekunde, meteorologie en geologie. Echter, waar het accent bij de berggidsenopleiding sterk ligt op het met klanten kunnen beklimmen van heel moeilijke bergen of routes, ligt dit bij de IML opleiding veel meer op educatie, omgeving, flora, fauna en didactiek. Een berggids huur je in voor moeilijke beklimmingen, een IML als je onderweg ook wat wil leren over de omgeving waar je je op dat moment in bevindt.

Een ander groot verschil met de opleiding tot IML is dat een berggids wordt ook opgeleid tot skigids. IML’s gaan er in de winter ook op uit maar dan op sneeuwschoenen. Vroeger wilde ik altijd berggids worden, maar omdat skiën niet mijn sterkste punt is heb ik deze droom op een bepaald moment min of meer opgegeven. Deze opleiding kwam dus als geroepen voor mij en vol enthousiasme heb ik mij dus aangemeld.

Afgelopen weekend was het tijd voor de eerste stap om de opleiding te gaan volgen; de intake. Deze intake vond plaats in de Vogezen in Frankrijk. De Vogezen is een gebergte in Centraal-Westelijk Europa en is tegelijk ontstaan met het Zwarte Woud in Duitsland. Voor de tests die wij als kandidaten af moesten leggen gelden hier de ideale omstandigheden; heuvelachtig terrein met een hoogteverschil van 700 meter tussen het dal en de hoogste top en veel verschillende soorten terrein.

De intake zou beginnen op vrijdagavond en duren tot zondagmiddag. Enigszins gespannen wat er precies van mij verwacht zou worden vertrok ik samen met een andere deelnemer op woensdag richting Frankrijk.

De donderdag en vrijdag hebben we gebruikt om het terrein alvast wat te verkennen, enigszins in te lopen en onze touw- en zekertechnieken nog een keer door te nemen. We wisten ongeveer wat ons te wachten zou staan: een speedtest waarbij je zo snel mogelijk een bepaald parcours moet afleggen, een navigatieproef, en technische handelingen, eventueel met touw (het kunnen zekeren van anderen).

Op vrijdagavond begon het officiele programma met een welkomstwoord en het voorstellen van iedereen. Om het voorstellen wat makkelijker te maken werd ons gevraagd om een familiewapen te ontwikkelen waar de volgende zaken in terugkwamen: lijfspreuk, verleden, heden, toekomst en omstandigheden/omgeving. Dit leverde erg mooie tekeningen en creaties op waarbij je al snel een goede indruk kreeg van de medecursisten alsook de opleiders die zelf ook meededen met dit spel.

De zaterdag zou voornamelijk in het teken staan van de individueel af te leggen speedtest, een mars van ongeveer 11 kilometer lengte 1850 hoogtemeters stijgen en dalen. De eerste opdracht was het uitrekenen in hoeveel tijd je deze af tocht af zou leggen met een groep normale lopers. Door gebruik te maken van Naismith’s Rule kwam ik uit op 6:30 uur. Vervolgens moesten wij inschatten hoe lang we dachten er zelf over te doen waarbij ik dacht dit in 4:30 uur te kunnen lopen.

Nadat de route en berekeningen gecontroleerd waren door de opleiders werden we met 5 minuten tussenpozen op weg gestuurd. De opdracht was niet alleen om het parcours binnen je tijd af te leggen maar ook onderweg na te denken over wat je in dit gebied zoal met groepen kan doen.

Overigens was er door de opleiders verteld dat het geen wedstrijd was. Vertel dat maar eens aan een groep mannen die niet voor elkaar onder willen doen… Ik denk dat menig toerist die lekker aan het wandelen was zich afgevraagd heeft waarom al die mannen zo hard liepen en soms zelfs aan het rennen waren met toch wel redelijk grote rugzakken.

De hele route heb ik uiteindelijk in 4:03 uur uitgelopen wat ik zelf een goed resultaat vond voor dat moment. Later kreeg ik te horen dat de opleiders verwacht hadden dat wij de tocht in 3:30 uur uit zouden lopen. Oftewel, meer trainen en meer conditie opbouwen.

Na de tocht was het tijd voor touwtechnieken en de uitrustingscheck waarbij je moest motiveren waarom je welke items je bij je had. De enige vraag die ik hierbij kreeg was waarom ik geen muts bij me had. Ik draag namelijk zelf nooit een muts. Echter wanneer iemand onderkoeld dreigt te raken is deze erg handig en ik kreeg te horen deze volgende keer wel mee te nemen.

De touwtechnieken waren gesneden koek voor mij. Hierbij werd vooral gelet op hoe je met je materiaal om gaat en of je snel en veilig een standplaats kon bouwen. Omdat ik veel klim en dus vaak met touwen in de weer ben was dit geen probleem.

Bij de inschrijving voor de opleiding moest ook een tochtenlijst overlegd worden waaruit blijkt wat je zoal gedaan hebt en wat je ervaring in de bergen is. Na afronding van de touwtechnieken werd deze tochtenlijst doorgenomen en werd je gevraagd om op originele wijze bewijslast te overleggen. Ik heb dat gedaan in de vorm van een filmpje.

Dit gesprek duurde ongeveer 15 minuten waarna we gezamelijk zijn teruggelopen naar de hut waar we verbleven. Uit het gesprek kwam dat ik naar de mening van de opleiders voldoende ervaring heb in de zomer maar dat ik meer ervaring zou moeten opdoen in de winter door bijvoorbeeld meer te gaan sneeuwschoenwandelen en een cursus over lawines zou moeten gaan volgen.

Doordat ik tijdens het teruglopen naar de hut zo in gesprek was met een mede cursist zijn we een klein stukje verkeerd gelopen…Helaas voor ons liepen de opleiders met ons mee. Je maakt je dan toch een beetje zorgen of je daar niet op afgerekend wordt.

De zaterdagavond werd gebruikt om uit te leggen hoe de Nederlandse organisatie alsook de werldwijde overkoepelende organisatie in elkaar zitten en wat de verhoudingen tussen deze twee zijn. Ook werd uitgelegd hoe de driejarige opleiding eruit zou gaan zien. Dit riep een aantal vragen op en een aantal van ons realiseerden zich toen pas goed wat de opleiding in zou houden, waaronder ook de tijd die deze zou gaan kosten. Je gaat een periode van 3 jaar in waarbij veel van je vrije tijd en vakantiedagen in het teken gaan staan van de opleiding.

Op zondag moesten wij laten zien wat onze vaardigheden in het terrein en met groepen zijn. We moesten om de beurt de leiding over de groep nemen, waarbij er onderweg iets over het terrein verteld moest worden. Daarnast gaf iedereen een korte presentatie over wat je met je groep zou kunnen doen.
Ook werd er een aantal maal gevraagd of je op de kaart aan kon wijzen waar we ons op dat moment bevonden.

Na deze gezamelijke wandeling waarbij we door de presentaties ook weer een hoop over elkaar en het terrein geleerd hebben was het tijd voor de eerste terugkoppeling en een go-no-go gesprek. Toch enigszins zenuwachtig werden we één voor één bij de opleiders geroepen en kregen we in vijf minuten te horen of we toegelaten waren en wat opgevallen was tijdens de afgelopen twee dagen. Er werd eerst gevraagd wat je zelf opgevallen was en hoe je het zelf vond gaan. Ik heb verteld dat ik mijn presentatie beter had kunnen doen en dat ik mijzelf conditioneel zeker niet bij de beste van de groep vond horen. Dit beaamden de opleiders maar voegden daar aan toe dat ze mijn goede zelfkennis als erg positief ervaren hadden alsook dat ze mijn enthousiasme, in het algemeen maar ook over de opleiding, erg leuk vonden. De conclusie was dat ik dus toegelaten ben.

Na nog een drankje en afscheid nemen van iedereen was het tijd om terug te rijden naar Nederland. In de auto werd er nog druk nagepraat over het weekend waarbij enthousiasme overheerste maar mensen zich toch ook afvroegen hoe je zo’n redelijk tijdrovende opleiding in je normale leven in kunt passen.

Zelf ben ik er positief over en heb ik erg veel zin om in april 2012 met de opleiding te gaan starten. De komende winter staat in het teken van ervaring opdoen onder winterse omstandigheden en meer conditietraining.

Melchior Aelmans

De originele post op de website van Discovery Channel.